AZİZ NESİN← Tüm eserleri
TR
Gözünüz Aydın Efendim kitap kapağı
İlk baskı 1997

Öyküleri

Gözünüz Aydın Efendim

Yazar
Aziz Nesin
Eser türü
Öyküleri
İlk baskı yılı
1997

Adını veren öyküde, sıkıyönetim ilan edildiğinde herkes yazarın neden hâlâ tutuklanmadığını merak eder. Onu sevenlerin de katıldığı bu şaşkınlık, baskının nasıl olağanlaştırıldığını açığa çıkarır; derlemede gündelik alışkanlıklarla siyasal yaşamın çelişkileri yan yana gelir.

Nesin Yayınevi’nde incele
Gözünüz Aydın Efendim son baskı kapağı
Son baskı
İçindekiler
BölümSayfa
Gel de Oku Mektubunu5
Bir Bayram Gezintisi16
Göbek Atmak En Tabii Haklarımızdandır22
Papipos Millî Dava !29
Bir Ölü Aranıyor38
Geçmiş Olsun Müdür Bey !46
Bir Günlük Yumurtanın Hayatı51
Köprüyü Geçene Kadar54
Çok İlerledik59
Karakoldan Kurtulamadık62
Kısmetli Çocuk67
Lafı Neresinden Duyuyor77
Eşek Şakası83
Bu Aklıma Gelmemişti88
Gözünüz Aydın Efendim !92
Hayvanlar Mahkemesi97
Ve Saire...103
Kim O ?109
Nüfus Kâğıtları Eskiyenler117
Naylon Milyoner124
Punç Nasıl Yapılır ?135
Çember139
İki Altın Arayıcısı143
Dolmuşta Yer Yok149
Süper Ukala154
Orta Anadolu Üniversitesinde Hukuk Dersi157
Orta Anadolu Üniversitesinde Sanat Tarihi Dersi160
İlmî Balık Avcılığı162
Bahar Bayramında Gezinti165
Papelasyon173
Hapı Yutunca180
Büyüyen Masa186
Kitaptan bir bölüm

Gel de Oku Mektubunu

Kardeşim Muzaffer,

Sana kaçtır, el yazın okunaklı değil, lütfen daktiloyla yaz mektuplarını diye rica ettiğim halde benim zar zor okuyabildiğime göre 2 Mayıs 1962, belki 21 Nisan 1953 yada 91 Şubat 1217 tarihli mektubunu, yine o kargacık burgacık el yazınla yazmışsın. Hem “3 Haziran 1096”, hem “1 Ocak 2991” okunabilen, ama bir arkadaşımın “3, 5 Haziran 3856”, başka bir arkadaşımın da sökmek için yarım saat uğraştıktan sonra “1961 Aralık 36l” olarak okuduğu, doğrusunun hangisi olduğu bitürlü anlaşılmayan, ama bir yazı okuma bilirkişisine göre de “301 Mart 3387” tarihli mektubun için çok teşekkür ederim.

Nasıl olup da el yazının her kelimesini, hatta her harfini, herkese ayrı ayrı okutturabilip başka başka anlamlar çıkarttırabildiğine çok şaşıyorum; bu büyük başarından ötürü seni candan kutlarım.

Çoktanberi senden gelecek yanıtı beklemekteydim. Durumumu, vereceğin yanıta göre belirleyecektim. Sen de yanıtını çok geciktirdin.

Postacıların zarfın üstündeki yazılarından, notlarından, açıklamalarından, mektubun neden geciktiğini öğrendim. Sen hemen cevap yazıp postaya atmışsın ama, postacılar zarfın üstüne “Istanbul” niyetiyle yazdığın kelimeyi “İzmir” okuduklarından mektubu İzmir’e, İzmir’deki postacı da “Mersin” okuyup Mersin’e göndermiş; mektup buyüzden altı il, dokuz ilçe dolaştıktan sonra Istanbul’a ulaşmış.

Mektubun Istanbul’da da günlerce postaneden postaneye, elden ele dolaşmış durmuş.

Bigün postacının,

– Acaba bu mektup sizin mi? diye tereddütle uzattığı zarfı alıp üstündeki yazıya baktım, baktım, baktım; tabii okumak niyetiyle bakıyordum.

Bütün ömrümce baksam yine de okuyamayacağımı anlayınca,

– Neden benim oluyormuş! dedim.

Postacı,

– Herkese gösterdik de, dedi, bir de size sorayım dedim...

Sonra mektubun inanılmayacak bir tesadüfle elime geçti. Bir öğleüzeri evden çıkarken, karşı daire komşumuzun postacıyla tartıştıklarını gördüm.

Pijamalı komşum postacıya,

– Zarfın üstünde “Hacı Veli” yazıyor, benim adım Muhsin... diyordu.

Postacı da,

– Bayım, diyordu, ben ve postanedeki arkadaşlar bu kelimenin olsa olsa ancak “Muhsin” olabileceğine karar verdik.

Komşum beni görünce imdat ister gibi,

– Ne olur, şunu okur musunuz... diye zarfı bana uzattı. Postacının “Muhsin”, komşumuz Muhsin Beyin de “Hacı Veli” olarak okuduğu kelimeye baktım,

– Bana kalırsa, dedim, “Sayın Bay Memiş” olacak... Evet evet, bu yazı “Muhsin”den ve “Hacı Veli”den çok “Sayın Bay Memiş”e benziyordu. Elime aldığım zarfın bir hafta önce postacıya, “Benim değil...” diye geri verdiğim mektup olduğunu anlamıştım.

Pijamalı komşumuz,

– Gördün mü işte, benim değil... dedi postacıya. Biraz daha dikkat ederek yazıyı sökmeye çalıştım.

– Belki de “Mahmut” diye yazılmış, ama “Suavi” de olabilir... dedim.

Postacı,

– Ben onsekiz yıllık posta dağıtıcısıyım, böyle şey ilk defa başıma geliyor, dedi, bir aydır bu zarfı hiçkimse almak istemiyor, kime götürdükse, benim değil diye geri veriyor.

Muhsin Bey,

– Bu kadar aramışsınız, sizden günah gitmiş, dedi, ben yerinizde olsam çoktan yırtar atardım.

Postacı,

– Evet ama, dedi, mektup taahhütlü... Taahhüt makbuzunu, mektubu alan imzalayacak da çıkış postanesine göndereceğiz.

– Öyleyse adresi okunamadığından geri gönderin mektubu... dedim.

Postacı,

– Nasıl gönderebiliriz, dedi, gönderilen yerin adresini, gönderenin adını da herkes bir başka türlü okuyor. Nereye gönderelim? Bu mektup Posta İdaresinin başına bela oldu. Bizim postanenin müdürü, mektubun Kayseri’den geldiğini söylüyor.

Muhsin Bey zarfı alıp arkasındaki çıkış yeri adresine bakarak,

– Nerden anlamış Kayseri’den geldiğini? dedi. Postacı,

– Sondaki harf “i”ye benziyormuş.

Muhsin Bey,

– Eğer bu yazı Kayseri ise, ben de bileklerimi keserim... dedi.

Postacı,

– Evet, dedi, bence de Kayseri değil, olsa olsa Edirne... Bakınız, şurda “n”ye benzer bir harf görünüyor, değil mi?

Farklı yayınevlerindeki kapak resimleri

Baskılar

Gözünüz Aydın Efendim — İlk baskı 1997

İlk baskı 1997

Gözünüz Aydın Efendim — 1998

1998

Gözünüz Aydın Efendim — 2005

2005

Gözünüz Aydın Efendim — 2008

2008

Gözünüz Aydın Efendim — 2010

2010

Gözünüz Aydın Efendim — 2012

2012

Künye Farklı yayınevlerindeki ilk baskı tarihleri

1. basım · 1997
Adam Yayınları
5. basım · 2005
Nesin Yayınevi

Gözünüz Aydın Efendim