AZİZ NESİN← Tüm eserleri
TR
Nah Kalkınırız kitap kapağı
İlk baskı 1988

Öyküleri

Nah Kalkınırız

Yazar
Aziz Nesin
Eser türü
Öyküleri
İlk baskı yılı
1988

Adını veren öyküde, emekli ikramiyesini üretime yatırmak isteyen bir adam küçük bir sığır çiftliği kurar. Çalışma düzeni, hileli ürünler ve kurumların aksaklıkları girişimini zorlaştırırken, derleme kalkınma söylemini gündelik ekonomik ilişkiler içinden sorgular.

Nesin Yayınevi’nde incele
Nah Kalkınırız son baskı kapağı
Son baskı
İçindekiler
BölümSayfa
En Büyük Numara5
Du Bakali N’olecak16
Bu Memleket Batar25
Kırk Basamaklı Hela Ne Oldu ?37
Tanrısal Adalet51
Bizim Oranın İnsanları67
Bir Pişmaniye İstidası76
Bir Muzır Öykü : Vah Yavrum Vah82
Kırk Yıl Önce91
Aşk Otu100
Korkacak Ne Varmış ?111
Hay Adı Batsın116
Muasır Medeniyet Seviyesi127
Yiyin Allaşkına133
Elim mi Deyiğ Gardaş147
İğdiş Edilmiş İnsanlar Ülkesinde Ayıp Yeri Yerinde Kalmış Biri157
Bir Düğün Töreni Konuşması170
19 Şubat Gününün Mana ve Ehemmiyeti177
Son Görevimizi Yaptık182
Nah Kalkınırız190
Kitaptan bir bölüm

En Büyük Numara

Nuri’nin yetenekleri saymakla bitmez. Bunca yeteneğine karşın para kazanan bir insan olamamıştır. Yaptığı işin en iyisini yaptığına göre başarılı, ama hiçbir işinden para kazanmadığına göre de başarısız biridir.

Orta yaşı geçmek üzereydi. Artık yaşamını güvenceye almayı gereksindi. Babadan kalma evini satıp parasıyla bir mobilya mağazası açtı. Büyük hava parası ve yüksek kirayla tuttuğu mağaza, kentin oldukça işlek biyerindeydi. Mağazada sergilediği mobilyaların hepsinin çizimi kendi elinden çıkmış, bir bölümünü de kendi eliyle yapmıştı. Gerçekten hepsi de olağanüstü güzeldi. Ayak alıştırmak ve müşteri kazanmak için fiyatları da yüksek koymadı.

Vitrin camının dışından bakanlar o kerte çoktu ki, Nuri kendini akvaryumda balık gibi duyumsamaya başladı. Cam arkasındaki bakışlardan kurtulmak için mağazanın gerisindeki büroda oturuyordu. Vitrin camından seyredenler çoktu. Sabahtan gece lambaları söndürülene kadar camın ön yanına yığılıyor, ellerini, burunlarını, hatta dudaklarını cama dayayarak içerdeki olağanüstü güzel eşyayı seyrediyorlardı hayranlıkla. Ama günler geçiyor, içeri girip bir eşya soran çıkmıyordu.

Sağa sola koşturacağı, gelgit işlerinde kullanacağı bir çocuk arıyordu. “Çırak aranıyor” diye yazdığı kâğıdı vitrin camına yapıştırdı. O denli çoktu ki başvuran çırak adayları, Nuri şaşıp kaldı.

– Ne iş yaparsın, elinden ne iş gelir? diye soruyordu.

– Ne iş olsa yaparım, her işi yaparım... diyenleri, bir de yalvarıp yakaranları savıyordu.

Bir sabah erken saatlerde, kıvırcık saçlı yada uzun zamandır yıkanıp taranmamaktan saçları kıvır kıvır olmuş bir oğlan çocuğu içeri girdi. Kapkara saçları, kapkara gözleri, kadife esmeri teni vardı. Sıskacık, kavruk, kirloş bişeydi. Elleri yüzü kir pas içindeydi. Hep gülümsüyordu, buyüzden apak dişleri pırıl pırıl görünüyordu. Lastik ayakkabısının tekinden parmakları dışarı çıkmıştı.

Hiç çekinip sıkılmadan,

– Çırak ararmışsın... dedi.

Konuşma biçiminden Çingene olma olasılığı vardı. Nuri de onun ağzıyla konuştu:

– Ararız bir çırak.

– Öyleysem al işte beni.

– Ne iş yaparsın?

Bu oğlanın da öbürleri gibi, “Ne iş olsa yaparım” diyeceğini beklerken oğlan,

– Hiç, dedi, hiçbir iş gelmez elimden.

– Hiçbir iş bilmez misin?

– Bilmem. Ama üğretirsen şıp diye üğrenirim.

– Adın?

– Sülü.

– Kaç yaşındasın?

– Onaltı.

Oysa ancak dokuz on yaşında gösteriyordu.

– Okuryazar mısın?

Dişlerinin arasından çık diye bir ses çıkarıp başını yukarı kaldırdı.

– İçerde elektrik ocağı var, orada çay yapabilir misin? Sırıtarak,

– Bilmem, dedi.

– Buralarını silip süpürebilir misin?

– Yapamam.

Hep sırıtıyordu.

– Hergün mobilyaların tozunu alabilir misin?

– Bilmem...

Ne sorsa, ne dese, bilmem, yapamam diyordu. Oysa Nuri bu cana yakın oğlandan hoşlanmıştı.

– Yapamam, edemem, bilemem diyorsun hep. Öyleyse niye geldin buraya?

Sülü bu kez geniş geniş sırıtarak,

– Ama bilirim başka şeyler, yaparım başka işler... dedi.

– Ne bilirsin, ne yaparsın?

– Yapayım mı burada şimdi?

– Hadi yap da görelim.

– Bu masanın üstünde yapsam olur mu?

Çok geniş bir yemek masasını gösteriyordu.

– Olur.

Sülü bir maymun çevikliğiyle o olağanüstü güzel ve pırıl pırıl cilalı masanın üstüne fırladı. Nuri’nin, “Aman, dur yapma!” demesine kalmadan, iki elinin üstünde havaya kalktı ve masanın kenarlarında ellerinin üstünde yürümeye başladı. Vitrin camının arkasındaki kalabalık, bu numaraya önce ağızları açık bakakaldılar, sonra kahkahalarla güldüler. Sülü masanın ortasına gelip havadaki ayaklarıyla türlü hünerler gösterdikten sonra bir sıçrayışta masadan atladı. Dışardaki kalabalıktan bir alkış koptu.

Nuri kışkırtmak için,

– Ne yani, bu da bir hüner mi? diye Sülü’yü küçümsedi.

Sülü,

– Vardır başka hünerlerim de, ister misin güstereyim!.. dedi.

Farklı yayınevlerindeki kapak resimleri

Baskılar

Nah Kalkınırız — İlk baskı 1988

İlk baskı 1988

Nah Kalkınırız — 2004

2004

Nah Kalkınırız — 2009

2009

Nah Kalkınırız — 2010

2010

Nah Kalkınırız — 2012

2012

Künye Farklı yayınevlerindeki ilk baskı tarihleri

1. basım · 1988
Adam Yayınları
—
Nesin Yayınevi

Nah Kalkınırız